3วัน2คืน พาลูกเที่ยวปราณบุรี ประเสบัน


 

 

เที่ยวปราณบุรี ในสงกรานต์ปีนี้เป็นการเที่ยวที่วางแผนไว้ว่าเราจะเดินทางตอนที่คนอื่นเขาเริ่มกลับกรุงเทพ วันที่ 16 เมษายนก็เลยจะเดินทางเข้าที่พัก ซึ่งปีนี้ พวกเรามาพักที่ ประเสบัน รีสอร์ตเล็กๆในปราณบุรี

สิ่งที่เตรียมตัวสำหรับทริปนี้คือ ลูกจะเล่นน้ำ เล่นทราย มีของเล่นหลายๆอย่างเอาไว้แก้เบื่อ ทั้งแบบเล่นบนรถได้ และแบบเล่นในห้องพัก  ส่วนแม่ก็พกนิยายไปหลายเล่ม  พ่อก็พกกล้องไปหลายตัว  บางตัวใช้เป็นหลัก บางตัวใช้เพื่อให้กล้องได้ออกกำลังกายบ้างนอนนิ่งมาเป็นปีเดี๋ยวจะพังซะก่อน  บางตัวขอลองเล่นถ่ายด้วยฟิล์ม  มีโพลารอยด์อีกต่างหาก  ทริปนี้เป็นทริปที่ไม่ได้หยิบโน้ตบุ๊คออกมาเลย

ต้องขอบคุณภรรยาผู้เตรียมการทุกอย่างรวมถึงการเลือกและจองที่พักด้วย  เหตุผลที่เลือกที่นี่ก็คือ ที่นี่สวยและน่าลอง  มีสระว่ายน้ำ มีหาดทราย มีทะเลสวย เพราะประสบการณ์เรื่องหาดทรายที่ปราณบุรีเราไม่ค่อยดีนัก  เคยไปพักที่อื่นแล้วไม่มีหาดให้เล่น  ต้องเดินข้ามถนนเพื่อไปเจอทะเลริมทางเดิน  ไร้หาดทราย รอบนี้ก็เลยเลือกให้รอบคอบหน่อย

IMG_20170416_083554

การเดินทาง พวกเราเดินทางด้วยรถคันเดิมคันเดียวคันโปรด และมีลูกน้อยที่โตจนขายาวถีบเบาะพ่อได้แล้ว เลยย้ายคาร์ซีทไปไว้ฝั่งซ้ายมือเพื่อให้พ่อไม่ต้องโดนถีบหลังระหว่างขับรถ  และแม่ก็มานั่งฝั่งขวาแทน  และก่อนเดินทางก็เติมพลังกันด้วยกล้วยของคุณยาย  รวมถึงผมก็เติมกาแฟเข้าเส้นเลือดกันก่อน  นับเป็นกาแฟเย็นถ้วยแรกในรอบเกือบสองเดือนตั้งแต่คิดจะลดน้ำหนักโดยเน้นว่าไม่กินกาแฟเย็นและน้ำหวานใดๆ

IMG_20170416_121101

เติมน้ำมันเต็มถังที่บางขุนนนท์ ขับยาวไปถึงที่พัก ดูหลักกิโลที่วิ่งมาได้ 250 กิโลเมตรพอดี  ถือว่าไกลกว่าหัวหินประมาณ 70 กิโล ยังสงสัยอยู่ว่าทำไมถึงไกลกว่ากันขนาดนี้  เวลาอ่านรีวิวปราณบุรี คนอื่นชอบเขียนว่าเลยหัวหินไป 30 กิโลเท่านั้น   ถึงที่พักก็หาของกินใกล้ๆ  ถามจากพนักงานในรีสอร์ตเขาแนะนำร้าน ต้นโต อยู่ใกล้ๆห่างรีสอร์ตไปแค่ไม่กี่ร้อยเมตร  ก็เลยได้มือแรกริมทะเลกันเลย

IMG_20170416_123506

ยังไม่ทันจะได้อิ่มกันเต็มที่ขอบฟ้าก็ขอเล่นทรายแล้ว  เป็นหาดทรายของร้านอาหารที่เรากิน เป็นหาดทรายที่มีพื้นที่กว้างไกล มีนักท่องเที่ยวมาเล่น kitesurf กันเป็นจำนวนมาก  ฝรั่งหลายคนมาแวะกินข้าวที่ร้านอาหารแห่งนี้และใช้วางของ ใช้เป็นจุดนัดพบเพื่อเริ่มเล่น kitesurf   ลมของปราณบุรีแรงและสม่ำเสมอทำให้การเล่นดูสนุกสนานและได้รับความนิยมมาก

IMG_20170416_124801

ผมเก็บภาพไปเรื่อยๆ เจอรองเท้าก็ถ่ายรองเท้า รองเท้าแตะกับหาดทรายเป็นของคู่กัน ภาพที่ได้ก็เป็นภาพที่สื่ออารมณ์ของการท่องเที่ยว  ภาพแนวนี้เก็บส่งไปขาย ได้ approved เสียด้วย  รอแค่ว่ามันจะเปลี่ยนเป็นรายได้สักเท่าไหร่

IMG_20170416_130523

ก่อนจะกลับไปยังที่พักก็แวะซื้อน้ำจากรถเข็นนิดหน่อย  เหตุที่ต้องซื้อก็เพราะเขามาจอดขายของที่ท้ายรถ ผมออกไม่ได้  ก็เลยซื้อแล้วชวนคุยซะหน่อย น้ำแดงมะนาวโซดา ซื้อให้ลูกและภรรยากิน แก้วนึง 20 บาท ราคาชาวบ้านมากๆ

IMG_20170416_131902

กล้องที่ใช้คือ huawei p9 เป็นกล้องที่ถ่ายแล้วให้ภาพด้านหลังเบลอๆ บางคนชอบ บางคนไม่ชอบ แต่ส่วนใหญ่จะชอบ  แม้ว่าบางครั้งจะดูฝืนธรรมชาติไปบ้าง แต่คนเราก็ชอบการเติมแต่งให้ดูแปลกตา ถ้ามันสวยกว่าภาพชัดทั้งภาพก็ถือว่าดี  ภาพนี้ก็ดูดีพอใช้ในสายตาของผมเอง ก็ถ่ายเองก็ต้องชอบเองอยู่แล้ว

IMG_20170416_132606

ที่พักมี 14 ห้อง ที่จอดรถด้านหน้าน้อยไปหน่อย แต่พวกเราได้จอดในที่ใต้ต้นไม้ ถือว่าดีที่สุดแล้ว  เพราะถ้ามีรถจอดก่อนเราสักห้าคัน เราก็ยังนึกไม่ออกว่าจะจอดที่ไหนดี แต่ตลอดเวลาที่พักสองคืน เราก็ได้จอดในช่องตลอด  และเมื่อเก็บของเสร็จแล้ว ก็เล่นน้ำกันเลย  ขอบฟ้าเป็นเด็กที่ชอบเล่นน้ำมาก  ชุดว่ายน้ำของขอบฟ้าไม่เคยแห้งเลยตลอดเวลาที่พักที่นี่

IMG_20170416_141017

ประเสบันมีสระว่ายน้ำขนาดกำลังดี  สระเด็กคงลึกประมาณ 90cm ส่วนสระผู้ใหญ่ประมาณ 170cm ซึ่งผมต้องยืนเขย่งสุดปลายนิ้วเท้าเลยถึงจะยืนถึง  สระน้ำริมทะเลตกแต่งร่มรื่น  วิวจากจุดนั่งพักริมสระและนอนดูวิวทะเลได้คุณภาพวิวระดับหรูหรา  หาดทรายกว้างมาก  เป็นแหล่งรวมตัวกันของคนเล่น kitesurf ตลอดบ่ายและเย็นรวมถึงจะมีบานาน่าโบ๊ตมาวิ่งตอนเย็นด้วย

IMG_20170416_141359

การมาทะเลรอบนี้ผมพกกล้องมาหลายตัว  ภาพส่วนใหญ่จะถ่ายด้วยมือถือ Huawei P9 ที่ให้คุณภาพได้ถูกใจเหลือเกิน  และบางส่วนบางช่วงเวลาก็ถ่ายด้วยกล้องฟิล์มอย่าง nikon fm2 ที่ติดเลนส์ 35-70 มาด้วยกันในทริปนี้  ซึ่งกล้องตัวนี้เป็นกล้องที่น้องชายซื้อไว้เพื่อเรียนถ่ายรูปตอนที่อยู่มหาวิทยาลัย  และผมก็ได้ขอยืมมาใช้ตอนที่ผมหัดถ่ายรูป  นับถึงวันนี้กล้องก็อยู่กับผมมา 20 ปี ซึ่งจริงๆแล้ว มันเป็นของมือสองจากที่ร้าน  ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากล้องตัวนี้ออกขายปีไหน

IMG_20170416_152954

กล้อง fm2n เลนส์ 35-70 ใส่ฟิล์มเน็กกาทีฟ fuiji c200 เป็นฟิล์มสีความไวแสง 200  สามารถใช้ถ่ายภาพกลางแจ้งได้สบายใจ  ยิ่งถ่ายภาพริมทะเลยิ่งหายห่วง  การโฟกัสภาพด้วยมือหมุน ต้องปรับภาพให้ได้โฟกัสเป็นเรื่องที่ต้องปราณีตและใช้เวลา  การถ่ายภาพลูกที่กำลังซนด้วยกล้องแมน่วลและโฟกัสมือหมุนแบบนี้เป็นความยากลำบากในชีวิต  ถือว่าเลือกอุปกรณ์ผิดก็ได้  แต่อรรถรสของการถ่ายภาพด้วยฟิล์มมันมีอะไรบางอย่างที่น่าหลงไหล  ไว้ถ้าล้างฟิล์มออกมาแล้วจะนำมาเล่าให้ฟังอีกครั้ง

IMG_20170416_160250

การเที่ยวละเลรอบนี้  พวกเราเตรียมว่าวมาเล่นด้วย  ซึ่งเป็นว่าวที่ซื้อจากเทศกาลว่าวนานาชาติ  ก็ได้เล่นเต็มอิ่มกับหาดทรายกว้างขวาง ลมแรงไม่มากนัก แค่พอทำให้ว่าวลอยขึ้นไปได้  ต่อจากว่าวก็เล่นน้ำทะเลกันต่อเลย  ขอบฟ้ากับทะเล ชื่อเท่ห์ซะเหลือเกิน

IMG_20170416_175431_1

ขอบฟ้าเล่นทะเลอย่างจริงจังเป็นครั้งแรก ที่ผ่านมาตลอดตั้งแต่เริ่มเที่ยวทะเลขอบฟ้าจะกลัวทะเล และไม่กล้าเล่น อย่างมากก็แค่เหยียบให้เปียกเท้าเท่านั้น  และทริปนี้ก็ดูจะคล้ายๆอาการเดิม แต่พ่อกับแม่ก็ให้กำลังใจปนหลอกล่อ จนกล้าเล่นในที่สุด  และขอบฟ้าก็บอกกับแม่ว่า ทำไมเล่นทะเลสนุกขนาดนี้… พ่อแม่ก็ปลื้มใจที่ลูกได้ประสบการณ์ใหม่  ชีวิตเด็กทุกอย่างใหม่เสมอ  เป็นโลกสวยๆของพ่อแม่ไปนานๆนะลูก

IMG_20170416_180500

และเมื่อขึ้นจากทะเลก็มาเล่นในสระน้ำต่อ  เล่นไปจนแสงหมด เริ่มมืดลงก็เลิก  ไปกินข้าวที่ร้านค้าในระแวกถนนเส้นเดียวกัน  แล้วเราก็ได้ร้านอาหารตามสั่งมีชื่อเสียงพอสมควร  ณ วันที่เขียนรีวิวนี้ ก็ผ่านมานานหลายวันแล้ว จนลืมชื่อร้านอาหารไปเสียแล้วด้วย

IMG_20170418_210435

เช้าอีกวันเราเริ่มต้นกันที่ร้านอาหารของโรงแรม  เมนูอาหารเช้าของที่นี่เป็นอาหารจานสำเร็จ อาหารจานเดียว ไม่มีค่าใช้จ่าย  ถ้าไม่อิ่มต้องสั่งเพิ่มและจ่ายเงินเพิ่ม  กาแฟของพ่อก็สั่งมากิน  แต่ก่อนจะเริ่มกินก็ขอให้ขอบฟ้าเอามือจับแก้วกาแฟไว้ดังรูป แล้วถ่ายรูปเก็บไว้หน่อย  ตั้งใจจะเอามาขายในสต๊อคภาพด้วย

 

IMG_20170417_081540

การได้เห็นลูกกินอะไรก็ตามเป็นภาพแห่งความสุข  ไม่ว่าจะกินเล่น กินจริง กินข้าว กินขนม หรือแม้แต่หลอกให้กินบางอย่าง  รอบนี้ก็ให้ขอบฟ้าชิมโอวัลติน ใส่น้ำตาลให้หวานนิดหน่อย  หมดมือเช้าของฟ้าก็ลงน้ำอีกรอบ  เล่นน้ำจนเหนื่อยก็ไปหามื้อกลางวันกินต่อ  และมือกลางวันเราก็เลือกไปกินร้านที่เคยกินมาแล้วครั้งหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน  เป็นร้านที่ค้นพบจากรีวิวในอินเทอเน็ต และได้ดั้นด้นไปกินกันตอนที่ขอบฟ้ายังอยู่ในท้อง  ร้านชื่อยกซด อยู่ในพื้นที่ของอุทยานสามร้อยยอด  ระบุตำแหน่งก็ไม่ค่อยถูก  แต่ได้เคยบันทึกตำแหน่งของร้านไว้ใน GPS แล้ว  การเดินทางรอบนี้เลยไปกันง่ายๆ  ไม่ต้องลุ้น

 

 

IMG_20170417_112732

 

IMG_20170417_113849

ไปถึงร้านประมาณ 11.00 น. คนยังไม่มี เราเป็นลูกค้าคนแรกๆของร้าน สั่งอาหารสามอย่างก็กินไม่หมดแล้ว  เพราะลูกก็กินไม่มาก  ผมก็กินไม่เท่าไหร่  หอยนางรมในภาพนี้ผมไม่แตะเลย เพราะไม่อยากลุ้นกับอาการท้องเสีย   จบมื้อก็ขับรถกลับที่พัก

IMG_20170417_135456

 

ขอบฟ้านอนหลับตั้งแต่ในรถ  กลับมาที่พักก็หลับยาว ระหว่างที่หลับ ผมก็ออกมาถ่ายรูปเล่นนิดหน่อย  ลองถ่ายภาพด้วยเทคนิค long exposure ในมือถือ  เพราะเพิ่งจะค้นพบว่ามือถือมีโหมดสำเร็จรูปพวกนี้ให้เราใช้  และภาพแนวเปิดชัตเตอร์นานๆก็มีเสน่ห์น่ามอง  เลยลองกับทะเลซะเลย  โดยการเปิดให้กล้องรับภาพนาน 45 วินาที ตอนกลางวันแดดเปรี้ยงๆ

 

IMG_20170417_161533

 

ว่าวที่อุตส่าห์หอบหิ้วมาเล่น ขอบฟ้าก็เล่นแป๊ปเดียวแล้วก็ไปเล่นอย่างอื่น ก็เลยต้องผูกไว้กับเก้าอี้ให้ว่าวมันลอยลมดูสวยๆ    ถ่ายวิดีโอนิดหน่อย ถ่ายภาพนิ่งไว้ด้วยเช่นกัน  ก่อนจะมื้อเย็นก็เล่นน้ำสระ  เล่นน้ำทะเล เล่นทราย วนเวียนกันไป หัวขอบฟ้าแทบจะไม่เคยแห้งเลย  และมื้อเย็นเราก็แวะกินร้านอาหารใกล้ๆที่พักอีกครั้ง

IMG_20170418_073131

วันรุ่งขึ้นเรามีโปรแกรมซื้อปู  และไปดูโครงการอนุรักษ์ป่าชายเลน ซึ่งในโครงการนี้มีน้องผู้หญิงน่ารักคนนึงมาเป็นไกด์นำทางให้  เป็นเด็กที่น่าสนับสนุนมากๆเพราะรู้จักทำงานหารายได้พิเศษตั้งแต่อายุน้อยๆ  โครงการวิจัยป่าชายเลนที่นี้ให้ความรู้กับนักท่องเที่ยวได้เยอะมาก  เพราะผมก็ได้รู้เรื่องราวที่ไม่เคยรู้อีกหลายอย่าง  อย่างน้อยที่นี่ ก็ทำให้ผมรู้จักกับ กุ้งดีดขัน  เสียงดังแก๊กเหมือนกะลากระทบกันกลางป่าชายเลนเป็นเสียงที่เกิดจากกุ้งตัวนี้กำลังทำร้ายเหยื่อด้วยการปล่อยคลื่นเสียงใส่เหยื่อ  เหยื่อจะตายและเป็นอาหารของกุ้งทันที  ทุกครั้งที่ได้ยินเสียง จะมีสัตว์กลายเป็นอาหารกุ้ง 1 ตัวเสมอ  เรื่องราวยังกับมือปืนรับจ้างที่ทำงานไม่เคยพลาด

IMG_20170418_091521

 

IMG_20170418_091629

 

IMG_5065

พาเลทพร้อมวัสดุต่างๆที่ประกอบกันดูเป็นประติมากรรมประหลาดนี้เป็นงานทดลองสร้างคอนโดให้แมลงต่างๆ  เพื่อให้ใช้เป็นที่พักและที่เพาะพันธ์ุ  จะได้ผลอย่างไรในวันข้างหน้าต้องแวะเข้าไปถามกันอีกครั้ง เพราะสิ่งที่ทดลองนี้ เป็นการริเริ่มในปีแรก  ยังไม่มีการบันทึกผลและสรุปผลใดๆ

IMG_5061

ออกจากพื้นที่นี้เราก็เตรียมตัวเดินทางกลับกรุงเทพ  แวะเก็บของที่โรงแรมและแวะซื้อกาแฟเย็นก่อนเดินทาง  ทริปนี้เป็นทริปพาลูกเที่ยวที่ประสบความสำเร็จอย่างดี  เพราะลูกได้เล่นน้ำสมใจอยาก ทั้งสระน้ำและทะเล  ได้เล่นว่าวที่ริมทะเล  ได้เดินดูโครงการหลวงที่มีความรู้แนวพิพิธภัณฑ์  ส่วนตัวของแม่ก็ได้อ่านนิยาย ได้อ่านการ์ตูน  และพ่อเองก็ได้ถ่ายรูปเล่น  ได้ใช้กล้องฟิล์มมาถ่ายรูปลูกอีกครั้ง  และภาพที่ได้ก็ดูได้อารมณ์ไปอีกแบบ

 

แถมคลิปการใช้งานกล้องฟิล์ม nikon fm2 โดยขอบฟ้า

VID_20170416_153359

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s