“ความสุขของกระทิ” หนังสือรางวัลซีไรท์ ยอดขายเยอะ พิมพ์ซ้ำยี่สิบกว่ารอบ แต่ไม่รู้ว่ารอบละกี่เล่ม มีคนเอามาทำเป็นหนัง เลือกดารานักแสดงดูดี โปรโมทแล้วน่าจะสนุก ก็เลยตามไปดู แล้วก็พบกว่า เป็นหนังเรื่องแรกในชีวิตที่ผมอยากจะเดินออกจากโรงตั้งแต่ยังไม่ถึงครึ่งเรื่อง
หนังสือเป็นแนวพรรณา บรรยายถึงความสวยงามของชีวิต บรรยายถึงความสงบสุข ความสุขทางจิตใจ แต่ตัวหนังไม่สามารถถ่ายทอดอารมณ์ที่ล่องลอยเหล่านั้นออกมาให้เห็นได้ หนังเลยมีแต่ภาพที่แทบจะไม่มีสารจากหนังสือเลย อรรถรสจากหนังสือ กับภาพยนต์เป็นคนละแบบกัน คนทำหนังเรื่องนี้คงไม่เข้าใจ แต่ถ้าคนทำหนังเข้าใจ คนออกทุนคงไม่เข้าใจ หนังสือสามารถจะปล่อยให้คนอ่านหยุดอยู่กับหน้าใดหน้าหนึ่งได้เป็นชั่วโมง นานเท่านานเท่าที่อยากจะจินตนาการ แต่ภาพยนต์ไม่ใช่แบบนั้น การจะปล่อยให้ภาพแต่ละช่วงถ่ายทอดอะไรบางอย่างที่ไม่เกี่ยวกับประเด็นของหนังกลายเป็นสิ่งที่น่าเบื่อ ยิ่งพยายามเก็บรายละเอียดตามหนังสือมากเท่าไหร่ ความง่วงยิ่งเข้ามาแทนที่มากเท่านั้น
ผมดูสารคดีชีวิตสัตว์โลกของเนชัลแนลจีโอกราฟิค ยังรู้สึกดีกว่าดูกระทิบนจอ เพราะมีความงาม ความสงบ และความเป็นไปของชีวิตเหมือนกัน แต่ไม่มีความง่วงและความน่าเบื่อมาแทรกซึมอย่างหนังเรื่องนี้ บางทีหนังเรื่องนี้อาจจะให้บทเรียนคนสร้างหนังว่า หนังสือขายดีใช่ว่าจะเป็นหนังที่ดี
